Budynek mieszkalny wielorodzinny, którego forma „wężyka” wynika zarówno z układu i topografii działki, ale przede wszystkim z zapewnienia optymalnego nasłonecznienia mieszkań. Forma podążająca za słońcem pozwoliła na uzyskanie maksymalnej ilości mieszkań, a przez to oczekiwanego PUMu. Bliskość Parku Śląskiego to dodatkowy atut aby tu zamieszkać.

Podłużny obiekt mieszczący 88 mieszkań rozciąga swój kształt od skrzyżowania ulic Grunwaldzkiej i Wróblewskiego, a kończąc przy południowej granicy działki, bezpośrednio przy ul. Morcinka. Analizowano rozwiązania wielu wariantów bryły, od prostych załamań, poprzez zaokrąglone aż po schodkowe – tym który najlepiej spełnia założenia projektu; posiadający optymalne okłady mieszkań, ich nasłonecznienie i możliwość zorganizowania przestrzeni garażu, jest wariantem schodkowym.

Obiekt dzieli działkę na dwie przestrzenie – Plac dolny zawierający dojście do obiektu jak i przestrzenie parkingowe, oraz Plac górny, rekreacyjny z boiskiem i placem zabaw dla dzieci.

Plac dolny.

Plac dolny, będący placem wjazdowym dla samochodów, został poziomami zrównany z ulicą Grunwaldzką. W celu zwiększenia bezpieczeństwa poruszania się pieszych oddzielono wjazd od wejścia pieszego do obiektu, które zlokalizowana pod zadaszeniem obiektu, bezpośrednio przy jego elewacji. Przestrzenie ponad zadaszeniem przyporządkowano poszczególnym mieszkaniom poziomu parteru – kwietnik stanowiący ich balustradę ogranicza wgląd do przestrzeni zarezerwowanej dla ruchu samochodowego.

Ruch na placu odbywa się jednokierunkowo na zasadzie ronda, z ukośnym parkowaniem samochodów sprzyjającym redukcji gabarytów dróg manewrowych. Przestrzenie parkingowe wewnątrz ronda został obsadzone drzewami które w okresie letnim zmniejszać będą temperaturę tej przestrzeni. Pod obiektem zaprojektowano miejsca postojowe dla samochodów osób niepełnosprawnych.

Od strony zachodniej zaprojektowano mur oporowy, kadrujący przestrzeń placu oraz niwelujący równicę poziomów terenów sąsiednich powstałą w wyniku wytworzenia placu wjazdowego. 

Poziom kondygnacji podziemnej zawiera dwa wejścia do obiektów zlokalizowane w załamaniach głównej bryły obiektu – każdy z nich zawiera przedsionek, pion komunikacyjny z biegiem schodowym i windą, oraz  bezpośrednim dostępem do pomieszczenia na rowery. Parking podziemny dla samochodów, komórki lokatorskie oraz pomieszczenia techniczne dostępne są bezpośrednio s przestrzeni wejściowych.

Plac górny, rekreacyjny.

Odchylenie i zmiana kierunku obiektu pozwoliło na uzyskania bardzo dużego placu rekreacyjnego obiektu zawierającego ponadto niewielkie boisko, plac zabaw dla dzieci. Istotnym elementem Wersji 6, która finalnie została wybrana do dalszego uszczegółowienia, jest to, iż pozwala na zachowanie istniejącego zadrzewienia wzdłuż ulicy Wróblewskiego, w tym dojrzałych drzew o szerokich koronach, które w przyszłości zacieniać będą plac rekreacyjny przed nadmiernym przegrzaniem.

Pierwsza kondygnacja mieszkalna wyniesiona została 3,5m ponad plac dolny, aż do poziomu terenu istniejącego w strefie południowej terenu inwestycji. Układ mieszkań oparty na schemacie korytarzowym z dwoma pionami komunikacyjnymi. Lokalizacja otworów okiennych strefy ukośnej, w szczególności strony zachodniej, została tak umiejscowiona, aby zapewniała wymagany przepisami dostęp oświetlenia słonecznego.

Każde mieszkanie tego poziomu ma dostęp do przyporządkowanej wyłącznie do tego mieszkania zewnętrznej przestrzeni rekreacyjnej, wydzielonej „murkiem” w formie kwietnika – pozwoli to na zachowanie prywatności i ograniczenie dostępu osób postronnych bezpośrednio pod okna tych mieszkań.

Przy południowym pionie komunikacyjnym zaprojektowano wyjście na górny teren rekreacyjny – połączony układ korytarzowy pozwala na skorzystanie z niego wszystkich mieszkańców obiektu.

Elementem spajającym przestrzenie wokół obiektu jest obwodowa  ścieżka – Pętla Rekreacyjna której końce rozpoczynają swój bieg z dojścia pieszego do obiektu. Od strony północnej wznosi się po nieznacznym nachyleniu wokół obiektu od strony ul. Wróblewskiego i prowadzi do górnego Placu rekreacyjnego. Dalej przebiega wokół placu, prowadząc do górnego wyjścia z obiektu. Dalszy przebieg prowadzi w stronę południową w kierunku ul Morcinka, gdzie wyznaczono dwa dodatkowe wejścia na teren, dalej wokół obiektu aż do schodów terenowych prowadzących do Placu Dolnego.

Na górnym placu zaprojektowano owalną przestrzeń do nauki i jazdy na rolkach – wyznacza ona dodatkowo pola niewielkiego boiska (sztuczna trawa), placu zabaw dla dzieci i przestrzeń rekreacyjną dla mieszkańców. W celu zachowania odpowiedniej grubości warstwy wegetacyjnej część placu nad parkingiem podziemnym ukształtowano w formie niewielkich wzniesień porośniętych zielenią.

Elewacja.

Podziały i układ elewacji wynika z modułowego układu rzutu obiektu, opartego na module 3,6m – poszczególne pola elewacyjne zostały tak zaprojektowane, aby podkreślić ich modułową powtarzalność analogiczną do sąsiedniej zabudowy wielorodzinnej z wielkiej płyty. Każde „pole modułowe” składa się ramy kadrującej z materiału przewodniego obiektu, głębi przestrzeni okiennej 2,45×25,5m, zawierającej dwustronne obramienie szerokości 35cm, oraz okna/drzwi o wymiarach w świetle 210x220cm. Balkony o układzie naprzemiennym posiadają ten sam gabaryt – balustrada z jednej strony jest pełna i zawiera miejsce pod rośliny w doniczkach.

Materiał elewacyjny i kolorystyka może być dowolna, koncepcja przedstawia elewacje z czerwonych płaszczyzn „betonowych”. Poniżej znajduje się opcja ceglana – jej jasna elewacja została opracowana przy zachowaniu zasady budowy modułów elewacyjnych.